Bolivia 1

Dit is dummytekst en dient alleen ter illustratie.

Hij hoorde zachte voetstappen achter zich. Dat betekende niets goeds. Wie zou hem volgen, zo laat op de avond en dan nog in deze smalle steeg midden in de beruchte havenbuurt? Juist nu hij de slag van zijn leven had geslagen en met de buit wilde verdwijnen! Had een van zijn talloze collega's hetzelfde idee gehad, hem geobserveerd en afgewacht, om hem nu van de vruchten van zijn werk te beroven?

Of behoorden de stappen achter hem toe aan een van de talloze wetshandhavers van deze stad, en zou de stalen acht om zijn polsen zo dichtslaan? Hij hoorde de oproep om stil te blijven al. Gehaast keek hij om zich heen. Plotseling zag hij de smalle doorgang.

Bliksemsnel draaide hij naar rechts en verdween tussen de twee gebouwen. Bijna was hij daarbij over de omgevallen vuilnisbak gestruikeld, die midden op de weg lag. Hij probeerde zich in het donker een weg te banen en verstijfde: Blijkbaar was er geen andere uitweg uit deze kleine binnenplaats dan de doorgang waardoor hij gekomen was.

De stappen werden luider en luider, hij zag een donkere gestalte de hoek om komen. Koortsachtig dwaalden zijn ogen door de nachtelijke duisternis en zochten een uitweg. Was nu echt alles voorbij,